ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΙΚΤΥΩΝ (ΘΕΩΡΙΑ)
ΥΛΗ
Εντός
ύλης:
o
Από:
Γενικές αρχές...Διαχείριση δικτύων ΗΥ
o Σύστημα λειτουργίας (3η παράγραφος)
o Σελίδα 4: Τυποποίηση
· Φυλλάδιο αρχιτεκτονικές διαχείρισης: τρεις αναλυτικά
·
Φυλλάδιο
«ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΙΚΤΥΩΝ Συμπληρωματικά» - όλο
·
Φυλλάδιο
QoS:
(SOS)
o
Ορισμός,
o
Δέσμευση
πόρων,
o
RSVP
και
o
να
ξέρουμε ονομαστικά ότι υπάρχει και το prioritization
·
Mail
System
· SMTP (1η σελίδα)
Είναι ένα
σύνολο διατάξεων από υλικό και λογισμικό οι
οποίες επιτρέπουν στους χρήστες την
ανταλλαγή πληροφοριών. Το τηλεφωνικό
δίκτυο είναι το πιο δημοφιλές και ευρέως
διαδεδομένο δίκτυο επικοινωνιών. Είναι
σχεδιασμένο για μετάδοση φωνής.
Ένα
δίκτυο επικοινωνιών αποτελείται από
·
τερματικούς
κόμβους όπως ΗΥ, σταθμούς εργασίας καθώς
και εκτυπωτές και άλλα περιφερειακά (εξυπηρετητές
αρχείων – File
servers – οθόνες βίντεο)
·
και
επικοινωνιακούς κόμβους όπως μεταγωγοί,
δρομολογητές, αναμεταδότες, τηλεφωνικά
κέντρα...
Η
πληροφορία μεταφέρεταιι και μπορεί να
είναι φωνή, κείμενο, εικόνες, γραφικά ή
δεδομένα. Οι χρήστες είναι συνήθως άνθρωποι
αλλά μπορούν επίσης να είναι προγράμματα ή
συσκευές (αυτόματα)
2.
Τι είναι το διαδίκτυο και ποια η βασική
αρχή;
Το
διαδίκτυο (Internetwork)
είναι ένα δίκτυο αποτελούμενο από άλλα
συνδεδεμένα μεταξύ τους δίκτυα. Η πιο
εντυπωσιακή περίπτωση διαδικτύου είναι το Internet.
Βασική αρχή: Επικοινωνιακή ζεύξη σημείου
προς σημείο, φυσικό μέσο-σύρματα χαλκού (τηλεφωνία),
καλώδιο, οπτική ίνα, αέρας (free
space)... ενσύρματα ή ασύρματα.
Αρχικά
POTS
(αναλογικό τηλέφωνο)
Κύριος
μηχανισμός, η μεταγωγή κυκλώματος (Circuit switching):
Εγκατάσταση ενός κυκλώματος μεταξύ δύο
τερματικών συσκευών σ’ όλη τη διάρκεια της
συνδιάλλεξης το οποίο αποαποδεσμεύεται
όταν η κλήση τερματίζεται.
Πλεονεκτήματα:
·
Χρήση
όλου του εύρους ζώνης της γραμμής και
·
καθυστέρηση
μόνο στην εγκατάσταση και μετάδοση.
Μια
ειδική περίπτωση είναι η Κυψελωτή
τηλεφωνία (GSM)
Ύπαρξη
Modem
– MOdulator DEModulator
(Διαμορφωτής-Αποδιαμορφωτής)
Υπεύθυνο για A/D μετατροπή
και για άλλες βασικές λειτουργίες
Βασικός
μηχανισμός η μεταγωγή πακέτων (Packet Switching)
Κάθε μήνυμα
τεμμαχίζεται σε μικρότερα πακέρα (126-256
χαρακτήρων)
Δρομολόγηση
βάση της διεύθυνσης στην επικεφαλίδα (κόμβοι)
Μέθοδος
αυτοδύναμων πακέτων (Dynaming
Datagram
Routing)
Είναι η
διαδικασία αυτόματου ελέγχου ενός σύνθετου
δικτύου ΗΥ με σκοπό
·
την ελαχιστοποίηση του
λειτουργικού κόστους συντήρησης,
·
τη μεγιστοποίηση της
απόδοσης και
·
την εξασφάλισης της
αξιοπιστίας στην αδιάλλειπτη λειτουργία
Έχει την
πλατφόρμα διαχείρισης δικτύου σε ένα μόνο
σταθμό εργασίας που είναι υπεύθυνος για όλα
τα καθήκοντα διαχείρισης του δικτύου. Είναι
σύμφωνη με το γνωστό μοντέλο διαχειριστή-αντιπροσώπου.
Περιέχει έναν κεντρικό διαχειριστή ο
οποίος:
Η
αποθήκευση των δεδομένων μπορεί να είναι
κεντρική ή κατανεμημένη για λόγους
ασφάλειας αλλά ο έλεγχος είναι καθαρά
κεντροποιημένος όπως και όλη η φιλοσοφία
της αρχιτεκτονικής

Χρησιμοποιεί
πολλαπλές βάσεις διαχείρισης. Οι πελάτες
δεν έχουν χωριστές ΣΔΒΔ αλλά κάνουν χρήση
του ΣΔΒΔ του κεντρικού εξυπηρετητή. Οι
ομότιμοι διαχειριστές διαχειρίζονται από
τον διαχειριστή που βρίσκεται στο
υψηλότερο επίπεδο ιεραρχίας, τον MOM
(Manager
of Managers).
Κάποιες
λειτουργίες εκτελούνται από τον ΜΟΜ ενώ
άλλες από τους κατώτερους Managers.
Ο ΜΟΜ έχει ανάλογο ρόλο με τον κεντρικό
διαχειριστή της κεντροποιημένης
αρχιτεκτονικής. Συγκεντρώνει τις
σημαντικές πληροφορίες αφήνωντας τις
λεπτομέρειες στους διαχειριστές του
χαμηλότερου επιπέδου. Αυτοί μπορεί να έχουν
κονσόλα ή άνθρωπο χειριστή ή να
παρακολουθούνται αυτόματα.

Συνδυάζει
την κεντροποιημένη με την ιεραρχική. Έχει
μια κεντρική πλατφόρμα διαχείρισης ή μια
ιεραρχία από πλατφόρμες εξυπηρετητή-πελάτη.
Χρησιμοποιεί ομότιμες πλατφόρμες
διαχείρισης που καθεμιά τους χωριστά
αποτελεί ένα κεντροποιημένο σύστημα. Κάθε
ατομική ομότιμη πλατφόρμα μπορεί να έχει
μια πλήρη ΒΔ για στοιχεία δικτύου που
μπορεί να βρίσκονται σε οποιοδήποτε σημείο
του δικτύου. Η διαχείριση κατανέμεται κι
αντιμετωπίζεται από τοπικούς διαχειριστές
έχωντας λιγότερες απαιτήσεις σε υλικό και
υπολογιστική ισχύ σε σχέση με την
κεντροποιημένη διαχείριση.

Επιτρέπει
στο κέντρο ελέγχου του δικτύου να
χρησιμοποιεί μόνο ένα είδος τυποποιημένου
λογισμικού για την επικοινωνία του με τους
διάφορους προμηθευτές δικτυακών υπηρεσιών.
Αναγκάζει
τους προμηθευτές να εγκαταστήσουν όλοι το
ίδιο τυποποιημένο λογισμικό στα προϊόντα
τους, με συνέπεια να οφείλεται ο τελικός
χρήστης ως προς τη μείωση του κόστους και να
αυξάνει η επίδοση του δικτύου λόγω της
απλούστευσης των απαιτούμενων χειρισμών
Βασικό
συστατικό του είναι η πλατφόρμα
διαχείρισης δικτύων (Network
Management Platform).
Είναι ένα πακέτο λογισμικού που παρέχει
βασικές λειτουργίες διαχείρισης στις
πολλαπλές και διαφορετικές οντότητες.Οι
βασικές λειτουργίες περιλαμβάνουν:
·
Το
σταθμό/σταθμούς διαχείρισης δικτύου:
Εκτελεί την εφαρμογής διαχείρισης δικτύου
η οποία:
o
συλλέγει
πληροφορίες για τις διαχειριζόμενες
συσκευές από τον πράκτωρας διαχείρισης ο
οποίος βρίσκεται σε μια διαχειριζόμενη
συσκευή.
Κάποιες εφαρμογές διαχείρισης μπορούν να προγραμματιστούν, ν’ αντιδρούν σε πληροφορίες που συλλέκτηκαν από τους πράκτωρες διαχείρισης και/ή να θέτουν τα κατώτερα όρια στις παρακάτω λειτουργίες:
o
Εκτέλεση
δοκιμών και αυτόματες ενέργειες διόρθωσης
o
Καταχώριση
γεγονότων του δικτύου
o
Παρουσίαση
πληροφοριών κατάστασης
o
παρουσίαση
συναγερμών στη λειτουργία του δικτύου
·
Διαχειριζόμενες
συσκευές: Οποιουδήποτε κόμβου του δικτύου
όπως εκτυπωτής. Περιέχουν έναν πράκτωρα
διαχείρισης
·
Πράκτωρας
διαχείρισης: Πληροφορίες για τη
διαχειριζόμενη συσκευή στην εφαρμογή
διαχείρισης δικτύου
·
Πρωτόκολλο
διαχείρισης δικτύου: Χρησιμοποιείται από
την εφαρμογή διαχείρισης δικτύου και των
πρακτόρων διαχείρισης για την ανταλλαγή
πληροφοριών διαχείρισης
·
Πληροφορίες
διαχείρισης: Οι πληροφορίες που
εναλλάσονται μεταξύ των εφαρμογών και των
πρακτόρων διαχείρισης
Βασίζεται
σ’ ένα συγκεκριμμένο πρωτόκολλο
διαχείρισης δικτύου. Οι δυνατότητες που
παρέχονται με το λογισμικό βασίζονται στη
λειτουργικότητα που παρέχεται από αυτό. Τα
περισσότερα συστήματα χρησιμοποιούν
ανοιχτά πρωτόκολλα. Η επιλογή λογισμικού
εξαρτάται από:
Στόχος
είναι μέτρηση
παραγόντων που επηρεάζουν την απόδοση του
δικτύου ώστε να παραμείνει η απόδοση σε
αποδεκτά επίπεδα. Μεταβλητές είναι
Η
διαδικασία εκτελείται σε τρία βήματα:
Οι
μεταβλητές διαχείρισης παρακολοθούν τις
μεταβλητές απόδοσης ώστε αν ξεπεραστεί το
όριο δημιουργείται συναγερμός και
αποστέλλεται στο σύστημα διαχείρισης
δικτύου
Ελέγχει
τη σύνθεση του δικτύου και του συστήματος
ώστε να μπορεί να διαχειρίζεται τις
επιδράσεις της λειτουργίας του δικτύου
στις διάφορες εκδόσεις υλικού/λογισμικού.
Κάθε συσκευή έχει πληροφορίες έκδοσης (TCP/IP V2.0)
οι οποίες αποθηκεύονται σε ΒΔ. Όταν
προκύψει πρόβλημα, η βάση αυτή αναζητήται
για στοιχεία που μπορούν να βοηθήσουν στην
επίλυσή του
Σκοπός
είναι η μέτρηση παραμέτρων αξιοποίησης
δικτύου ώστε οι ατομικές ή ομαδικές χρήσεις
τους να ρυθμίζονται κατάλληλα. Η διαδικασία
εκτελείται σε δύο βήματα.
Σκοπός
είναι
Σκοπός
είναι η διαχείριση ασφάλειας δηλαδή να
ελέγχει την πρόσβαση στο δίκτυο ώστε να μην
μπορεί να φθαρεί, θελημένα ή τυχαία και να
μην έχουν πρόσβαση σ’ ευαίσθητες
πληροφορίες ανεπιθύμητα άτομα.
Ένα
υποσύστημα διαχείρισης ασφάλειας μπορεί να
ελέγχει τους χρήστες που εισέρχονται σ’
έναν πόρο του δικτύου και να αρνείται την
πρόσβαση σε αυτούς που δεν έχουν τους
ανάλογους κωδικούς.
Τα
συστήματα αυτά χωρίζουν τους πόρους σε
εξουσιοδοτημένους και μη. Η παράνομη
είσοδος καταγράφεται.
Σύνολο
ορισμών κάποιων προτυποποιημένων
μεταβλητών για τον έλεγχο και την
παρακολούθηση των συσκευών του δικτύου με SNMP.
Η δομή μοιάζει με δέντρο και κάθε κόμβος του
μπορεί να επεκταθεί με την προσθήκη
μικρότερων δέντρων. Τα φύλλα
αντιπροσωπεύουν τους ορισμούς μεταβλητών
– αντικείμενα. Κάθε αντικείμενο έχει έναν
μοναδικό αριθμό-ταυτότητα ID το οποίο
πειργράφει τη διαδρομή που ακολουθείται
για το συγκεκριμμένο αντικείμενο στο
δέντρο.
Το
SNMP
καθορίζει τη μορφή μηνυμάτων και
περιγράφει τον τρόπο κωδικοποίησης.
Υπάρχουν πολλές ομάδες ΜΙΒ μεταβλητών.
Αναφέρεται
στη δυνατότητα ενός στοιχείου του δικτύου
να έχει κάποιου τύπου επιβεβαίωση ότι η
κυκλοφορία και οι απαιτήσεις της υπηρεσίας
που προσφέρει θα ικανοποιηθούν. Η εφαρμογή QoS
απαιτεί τη συνεργασία όλων των επιπέδων του
δικτύου καθώς και κάθε στοιχείου του
δικτύου από άκρη σ’ άκρη. Δεν μπορεί να
δημιουργήσει εύρος ζώνης, αλλά
διαχειρίζεται το υπάρχον εύρος ζώνης
ανάλογα με τις απαιτήσεις της εφαρμογής και
τις ρυθμίσεις διαχείρισης του δικτύου.
Υπάρχουν
δύο τύποι QoS
Οι
πόροι του δικτύου διαμερίζονται σύμφωνα με
την απαίτηση της εφαρμογής για εύρος ζώνης.
Η εφαρμογή προχωράει αν το δίκτυο υποδείξει
ότι μπορεί να μεταφέρει επιπλέον φορτίο στο
επίπεδο που ζητείται. Η δέσμευση παραμένει
ενεργή, μέχρι η εφαρμογή ν’ απαιτήσει τον
τερματισμό της ή μέχρι το δίκτυο να
υποδείξει ότι δεν μπορεί να συνεχίσει τη
δέσμευση. Είτε το δίκτυο αναλαμβάνει την
δέσμευση είτε δεν το αναλαμβάνει κι αυτό
είναι το βασικό χαρακτηριστικό. Η
προσέγγιση αυτή επιβάλει τον έλεγχο της
κατάστασης για κάθε εφαρμογή
και για μεγάλα δίκτυα όπως το internet, δεν
φαίνεται να επαρκεί. Χρησιμοποιείται το
αντίστοιχο πρωτόκολλο δέσμευσης πόρων το RSVP
(Resource reSerVation
Protocol)
Καθιερώθηκε
από την ΙΕΤF
για να επιτρέπει σε μία εφαρμογή να
δεσμεύει το εύρος ζώνης του δικτύου
δυναμικά. Επιτρέπει σε εφαρμογές να κάνουν
αίτηση για συγκεκριμένη QoS
για μια ροή δεδομένων. Οι εξυπηρετητές και
δρομολογητές το χρησιμοποιούν:
Χρησιμοποιεί
για τον καθορισμό του
δεσμευμένου εύρους ζώνης
Οι
μηχανές στο internet
αναγωνρίζουνται από έναν αριθμό – IP
address όπως
192.0.2.1 – Με τα domain
names (DN)
αναφερόμαστε σε μια μηχανή με το όνομά της
κι όχι με τον αριθμό ΙΡ της. Είναι ένα lightweight
πρωτόκολλο που διευκολύνη την αναζήτηση
πληροφοριών. Ένα DN
φτιάχνεται από ένα σύνολο ετικετών που
συνενώνονται με μια τελεία. Τα Domains
αποτελούν ιεραρχία με δομή δέντρου όπου η
κορυφή του αποτελεί τη ρίζα (root). Από κάτω υπάρχει μια ποικιλία από TLDs (Top
level domains).
Τα πιο γνωστά είναι τα org,
com, edu
και net αλλά και
πολλά άλλα. Το DNS
έχει μια κατανεμημένη βάση δεδομένων κι
επιτρέπει σχεδόν απεριόριστο μήκος.

Κάθε
κόμβος στο δέντρο παρουσιάζει ένα domain.
Κάθε domain είναι μέρος ενός άλλου Domain. Ένας DNS
Server είναι
ένας ΗΥ που τρέχει κάποιο λογισμικό DNS. Οι
περισσότεροι servers
τρέχουν σε UNIX και το πιο κοινό πρόγραμμα είναι το BIND (Berkeley
Internet
Name Domain)
αλλά μπορείς να βρεις λογισμικό και για MAC.
Το
DNS
αποτελείται από δύο στοιχεία:
·
Actual
Name Server
(ANS): απαντάει σ’ ένα browser,
ψάχνει και κάνει τη μετατροπή από DNS
σε IP
·
Resolver
(Επιλυτής): όταν το ANS
δεν μπορεί να βρει την ΙΡ κάνει αίτηση να
βρει DOMAIN
29.
Τι
ξέρετε
για το
Mail System-Mail Clients;
Το E-mail είναι
κείμενο. Ακόμα και στην περίπτωση των attachment
γίνεται η μετατροπή τους σε χαρακτήρες ASCII
E-Mail
Clients:
Προκειμένου να δούμε τι μηνύματα έχουμε
πάρει, στείλει χρειαζόμαστε ένα e-mail client
που βρίσκονται τοπικά στο PC
μας
Τύποι πελατών:
·
Ms
Outlook, Outlook Express, Eudora, Pegasus (Standalone)
·
Hotmail,
yahoo (html μορφή)
·
AOL
(δικό του πρόγραμμα)
Ανεξάρτητα από τον τύπο
πελάτη που χρησιμοποιείται, εκτελούνται 4
βασικές λειτουργίες:
·
Προβολή
λίστας όλων των μηνυμάτων με επικεφαλίδες,
ημερομηνίες, ώρες
·
Επιλογή
από επικεφαλίδα για ανάγνωση μηνύματος.
·
Δημιουργία
νέου μηνύματος, γράφωντας διεύθυνση
παραλήπτη, θέμα και το κύριο μέρος του
μηνύματος
·
Οι
περισσότεροι Clients
αφήνουν να γίνουν attachments
στο αποσταλούμενο μήνυμα και αποθήκευση
των λαμβανομένων.
Το
σύστημα εξυπηρέτησης
Δεδομένου ότι έχετε στο σύστημά σας ένα e-mail
client έχετε τη δυνατότητα να στείλετε και να
λάβετε e-mail.
Το μόνο που χρειάζεται είναι ένα e-mail server
για να συνδεθεί με τον e-mail
πελάτη σας. Οι εφαρμογές εξυπηρέτησης
τρέχουν σε μια μηχανή εξυπηρέτησης και
παρακολουθούν συγκεκριμμένα θύρες (Ports)
αναμένωντας ανθρώπους ή προγράμματα να
συνδεθούν στις θύρες αυτές
Το σύστημα αποστέλεται
συνήθως από οντότητες
SMTP
Server:
διαχειρίζεται το outgoing
mail –
εξερχόμενο από το Server
POP3 ή ΙΜΑΡ4 Server:
διαχειρίζεται το incoming
mail –
εισερχόμενο στο Server
30. Τι
γνωρίζετε για τον SMTP
Server;
Όποτε στέλνουμε κάποιο
μήνυμα, ο SMTP
αναλαμβάνει το χειρισμό αποστολής του. O
SMTP server
προφανώς να συνομιλήσει με άλλους SMTP
servers
προκειμένου να παραδώσει το μήνυμα.
Ας υποθέσουμε ότι θέλω να
στείλω ένα μήνυμα. Χρησιμοποιώ το Outlook
Express ένα standalone
πρόγραμμα client. Όταν εγκαθιστώ το λογαριασμό σε κάποιον mail server
λέω στο Outlook
Express το
όνομα του mail
server. Όταν
συνθέτω ένα μήνυμα γίνονται τα παρακάτω:
·
Το
Outlook
Express
συνδέεται με τον SMTP
server στον mail server
από την πόρτα 25
·
To
Outlook
Express
συνομιλεί με τον SMTP
server λέγοντάς του τη διεύθυνση του αποστολέα
και λήπτη καθώς και το κυρίως μέρος του
μηνύματος
·
Ο
SMTP
server παίρνει
τη διεύθυνση του παραλήπτη και την αναλύει
σε δύο μέρη:
o
Το όνομα
του παραλήπτη (nikoskalp)
o
Το όνομα
περιοχής (domain
name) (yahoo.gr)
·
Αν
η διεύθυνση του παραλήπτη ήταν άλλος
χρήστης του ίδιου Domain ο SMTP
server δίνει το μήνυμα στον POP3. Αν είναι
άλλου Domain
ο SMTP server
θα επικοινωνήσει με το domain του παραλήπτη.
·
Ο
SMTP
server
συνομιλεί με έναν DN
Server ζητώντας την ΙΡ του SMTP
server του Domain
του παραλήπτη (εφ’ όσον δεν είναι ίδιο με
του αποστολέα)